Met de ICE weer terug

De bouwvakkers mogen uitslapen, ze beginnen pas om 07:15 met lawaai maken. Ik ben dan al een half uur wakker. Omdat de koffer al om 00:32 was ingepakt, ‘k was in slaap gevallen voor de televisie, hoeft nu alleen nog maar de laatste dingen erin gedaan te worden. Luxemburg 2107 - Langs de Moezel Een korte douche en geen ontbijt, dan de kamer rondkijken en ik kan weg. Misschien lukt het wel om te ontbijten, maar die is pas om 08:00 open en mijn trein gaat om 08:31. Nu zit alles dichtbij elkaar, maar ik gok het niet. Een ontbijt is toch al gauw een 10 a 15 minuten bezigheid.

Op de hoek van de straat koop ik nog wel een pistolet met ham en kaas, een pecan koek(je) en een halve liter Cola Zero. Daar kan ik het wel meedoen tot Keulen. Hier heb ik genoeg overstaptijd om op het station een broodje te scoren. Met nog 10 minuten over stap ik in de trein. Ik moet er wel goed aan denken om in de eerste klas te gaan zitten. Voor 10 euro extra zit ik nu erg luxe. Lederen stoelen en veel beenruimte. Ik ben aan de rechterkant van de trein gaan zitten. Volgens een Youtube filmpje zit je hier goed en kun je later mooi de Moezel zien. Hopelijk is de mist dan wel verdwenen, want nu is het een kleine wereld.

Zeven seconden te laat vertrekken we uit Luxemburg Stad. Onderweg is veel te zien, maar de mist staat dit niet toe. Luxemburg 2107 - Langs de Moezel Had ik gisteren dan toch deze lijn moeten pakken en Frankrijk laten schieten. “Nee”, dan had ik die situatie niet meegemaakt. Achteraf gezien wel een grappige.
Het duurt toch nog wel best lang voordat we Luxemburg uit zijn. Maar als we dan in Trier zijn zitten we toch echt in Duitsland. Er wordt een tweede trein aangekoppeld. Maar al met vind ik het toch best wel lang duren voordat we weer gaan rijden. Maar dat gevoel klopt niet helemaal we hebben maar 4 minuten vertraging als de trein zich in gang zet. De stop hier is gewoon wat lang.

Even begin ik te twijfelen, zit ik wel goed. Voor Trier waren we de rivier overgestoken, maar gelukkig na Trier doen we dat weer. De mist op de grond is verdwenen, maar zit nog wel tussen de hoger gelegen bomen. Maar dat verdwijnt ook snel. Soms zie je de rivier, maar de meeste tijd rijden we door de bossen. In de buurt van Cochem komen we wel bij de rivier en dat blijft ook zo tot voor Koblenz. Jammer genoeg heb ik een witte polo aangedaan. Dat is niet handig met fotograferen, zeker niet als je, zo als ik nu, in de zon zit. De reflectie in de ramen is niet fijn.

Op Koblenz staan veel mensen op de trein te wachten. Mijn trein uit Koblenz was al 7 minuten te laat, maar deze Inter City naar Keulen is nog later. En als die dan komt en iedereen is ingestapt, dan nog vertikt ie het om te vertrekken. Met ruim 22 minuten vertraging vertrekken we pas. Luxemburg 2107 - Langs de Rijn Niet handig als je op Keulen Hbf maar 23 minuten overstaptijd hebt. Probleem is dat er bij Bonn een verstoring op het spoor is, maar die lijkt opgelost te zijn er er wordt omgeroepen dat we toch stoppen op Bonn Hbf. De trein volgt een stukje Rijn en stopt dan op Bonn. Dit is best wel een klein knus stationtje voor zo’n grote plaats. Jammer dat ze aan het renoveren zijn.

Als we Keulen bereiken dan is de Dom al van ver te zien. We hebben wat tijd weten goed te maken, maar meer dan 10 minuten hebben we niet om over te stappen. Dat is niet genoeg om een broodje te scoren. Het is wel een mazzel dat de ICE naar Arnhem aan de andere kant van het perron staat. Rijtuig 29 is de voorste van de ICE net achter de neus van de trein. Ook deze eerste klas is luxe, weer veel arm en beenruimte. Niet verkeerd dat reizen in de eerste klas.

Na een aantal tussenstops bereiken we Nederland. Ik tuur naar buiten en kijk wanneer de witte nummerborden plaats maken voor gele. Dan is Arnhem Centraal niet ver meer en niet veel later komen we binnen op spoor 10. De trein naar Zwolle vertrekt van spoor 3 en dat is prima. De onderdoorgang hier heeft winkeltjes. Een ervan is De Broodzaak waar ik een heerlijk bolletje zalm met huttenkase koop. De rest van de reis gaat voorspoedig. Luxemburg 2107 - Keulen Hier zit ik weer op bekent terrein. Het is nog steeds zonnig als we Zwolle binnenrijden.

Ik heb geen zin om 20 minuten te wachten op de trein naar Kampen-Zuid. Ik loop naar het Kampertreintje en stap net in als de conducteur op zijn fluit blaast. Dit zal wel een van de laatste keren zijn dat ik met de diesel naar station Kampen ga. In december gaan er elektrische treinen rijden. En eigenlijk reis ik sinds de Hanzelijn in gebruik is via Zuid.

Nog een klein stukje met de zaterdag stadsdienst richting huis en een lange dag zit erop. Het is net een werkdag, 8 uur onderweg geweest. ‘k moet er nog wel op uit voor boodschappen, maar dat is wel zo verstandig. Anders wordt het een erg lang weekend.

One Response to “Met de ICE weer terug”

  1. Hoi, Bert,

    Het blijft genieten, je verhalen. Het blijkt, dat de gewoonste dingen een mooi verhaal kunnen zijn.

    Groetjes, Gert