Naar het vasteland

Overtocht Ameland Holwerd 2016 Nadeel van slapen met de televisie aan is dat je ’s nachts geen oog dicht doet. Ik ben om 01:00 wakker en kruip dan onder de wol. Om 04:00 lig ik nog steeds te draaien en keren. Het idee om rond 06:00 naar het strand te gaan laat ik varen. Vijf jaar geleden heb ik dit spontaan gedaan, laat ik het daar maar bij laten.

Om 08:15 is het nog rustig aan het ontbijt. Ik zit in een hoekje met mooi uitzicht op de weg voor het hotel. Mijn ontbijt is net als gisteren, 3 boterhammen, een hardgekookt ei, glas jus d’orange en een kop koffie. Na het ontbijt gelijk de rekening betalen, Overtocht Ameland Holwerd 2016 nu is het nog erg rustig, dan kan ik zo meteen gelijk weg.

Mijn T en polo shirt zijn nog klam, jammer genoeg moeten ze nu vochtig in de koffer. Even na half tien begin ik aan mijn laatste wandeling over de Strandweg. Om 09:45 ben ik bij het hotel van Annie en Ronald. Na 10 uur staan we bij de boot. We (lees: ik) hebben nog tijd om een beetje uit te blazen. Zo wandeling op de “vroege” ochtend valt niet mee. Gelukkig komt de boot er al aan.

We hebben een mooi plekje aan het raam. Erg druk is het nog niet op de boot. Na vertrek ga ik naar buiten om met mooi weer nog wat foto’s met de spiegelreflex te maken. De meeuwen die de boot volgen komen mooi in beeld. Het eiland in de zon ziet er leuk uit. Helaas hadden we dit weer gisteren niet.

Bij aankomst in Holwerd staat het busje er al om ons naar de auto te brengen. Van de rit naar huis zie ik niet veel. Overtocht Ameland Holwerd 2016 Al snel zakken de ogen dicht. Echt slapen doe ik niet (denk ik), de vermoeidheid is toch wel groot na zo’n slechte nacht. In de buurt van Bant zijn de oogleden niet meer zo zwaar. Ik zie bekent terrein. We zijn bijna thuis. Dat houdt me alert.

Ronald en Annie gooien mij thuis uit de auto. Ze blijven niet. Ze willen nog even bij Pa langs voordat ze naar huis gaan. Begrijpelijk. Thuis draai ik snel een wasje. De kleding is nu 24 uur nat. Als de wasmachine staat te draaien ga ik snel naar de Chinees voor een warme hap. Tegen vier uur ga ik nog even naar Pa. Effe bij babbelen en de Ameland foto’s laten zien. Als bonus kon ik hem nog een foto’s van het Hamburg weekend van 14 dagen geleden laten zien.

Tussen Slik en Zand Wandeltocht 2016

De dag van de wandeltocht. Bij het ontbijt blijk ik niet de enige zal zijn. Aan het tenue en de schoenen kun je zien dat er veel wandelaars tussen zitten. Slik en Zand 2016 Om 08:45 ben ik beneden en de ontbijt ruimte is afgeladen vol. Buienradar die ik bekijk geeft niet veel goeds weer. Het zal niet echt donderen en bliksemen, maar droog houden we het ook niet. Ik WhatsApp Annie en Ronald en stel 10:30 voor. Een half uurtje eerder dan afgesproken. Ze vinden dit goed.

Als ik tegen 10:20 bij het hotel in het centrum van Nes ben komen Annie en Ronald net naar buiten lopen. Het helpt als je Appt dat je vertrekt. Bij de start is het toch nog druk. De inschrijflimiet was bereikt had Ronald gelezen. Het vertrek moet tussen 09:30 en 11:30 gebeuren. Maar voordat we vertrekken eerst de Camelbak bidon en routeboekje ophalen.

Het begin van de wandeltocht gaat door Nes. Ik kom bijna weer bij mijn hotel terug. Het stukje Strandweg heb ik eerder al gelopen. Ik liep tussen de andere deelnemers. Slik en Zand 2016 Maar na 100 meter Strandweg moeten we naar rechts de duinen in. Daarna lopen we door een bos. Dit ziet er wel aardig uit. Na het bos weer de duinen. Na de duinen de open vlakte. Nergens lopen we alleen. ’t Is minderdruk dan de Bloesem-, Airborntocht of van Dam tot Dam, maar nu is het best wel druk. Hoe druk blijkt bij de eerste stempelpost. Het is daar belachelijk lang in een rij staan. Je zou denken ze geven het gratis weg. En inderdaad, de Thee/Koffie en kruidkoek/cake is inderdaad gratis. Daarna aan het einde van de stands de stempelpost.
Gelukkig lopen we met de thee en koek door naar achteren. Ruimte maken voor de rest, maar als je het hoekje om kijkt staan daar veel picknick tafels en 70% is onbezet. Gelukkig blijft de rest rond de koffie tafels hangen.

Om niet te veel af te koelen vertrekken we weer snel. Slik en Zand 2016 Even verderop bij de splitsing met de andere afstanden steken wij de Verbindingsweg over. We lopen richting Waddenzee. Het geluk is op, de regen begint te vallen in de vorm van miezer. Bij de dijk krijgen we de wind er ook bij. We zijn hier op het verste punt en vanaf nu gaan we terug. Moeilijk is die weg niet. Gewoon de weg volgen tussen dijk en Waddenzee. Heel in de verte kun je de Veerdijk met boot zien, ’t is maar 3 a 4 kilometer verderop. Stap, stap, stap en je komt dichterbij, simpel. Beetje keuvelen met zijn drieën doet de tijd ook versnellen, lijkt het.

Terug in Nes moeten we weer over de Veerdijk. De route die we gisten ook gevolgd hebben. Bij het VVV gaat Ronald nog even naar binnen. Ik blijf buiten om de benen in beweging te houden. In Nes zelf lopen we een klein pietsie om, maar waar we langs komen zijn de woning erg oud en zien er geweldig uit. Straatje oversteken en we zijn weer op het Kerkplein, gefinisht.

Voordat we terug naar onze hotels gaan eerst nog een lunch. Het is erg druk in Nes, maar we kunnen nog een goede plek vinden. Slik en Zand 2016 Buiten, wat ik graag wil. Ik zit wel in de wind en koel snel af. Nadat ik mijn uitsmijter ham/kaas op heb ga ik van tafel. Als ik langer blijf zitten vat ik zeker kou. Annie en Ronald blijven nog even.
De Spar bezoek ik uiteraard nog even. De cola light is op en ik heb wel behoefte aan bubbels. Een halve liter zelf getapte sinaasappelsap is belangrijk voor de vitaminen. Dan snel naar het hotel. Volgens de routeplanner is de Molenweg de snelste route. Wie ben ik om die nu niet te nemen.

Na een heerlijke warme douche en een beetje luieren op bed moet ik er toch weer vandoor. ’t is weer de Strandweg naar Nes. Als je deze weg meer dan twee keer op een dag bewandeld dan ga je er toch wel een hekel aan krijgen. ’t Is allemaal niet ver, maar het is wel weer 800 meter heen en ook weer 800 meter terug. Slik en Zand 2016 En na een wandeling van 11 kilometer valt het na een lange rust niet allemaal mee.

Het eten bij Rixt maakt alles weer goed. Als je geen toetje neemt sta je eerder buiten. Het is zelfs nog een beetje licht als ik terug naar het hotel loop. Deze keer via een combinatie van Nes en een klein stukje Strandweg. Genoeg variatie om het leuk te houden. Maar Nes naar Hotel kan alleen maar via Molenweg of Strandweg. Iets anders is er niet.

Op de kamer doe ik niet heel veel meer. Ik vind Guido Weyers op rtl4. Een show die ik in de Stadsgehoorzaal thuis gezien heb. Met een trucje kan ik het thuis toch opnemen. Maar goed ook, ik haal het einde bij lange na niet. De ogen zakken dicht. Niet verwonderlijk als je op bed ligt. De stoel op de kamer is niet echt een goed alternatief om de avond door te komen.

Externe Link :

  • De route op Endomondo
  • Naar Ameland

    Ik ben wel weer toe aan een vrije dag. Tenminste dat heb ik ze op het werk verteld. Maar ik heb wel vrij vandaag. Even na acht uur sta ik bij de supermarkt. Ik heb totaal geen ontbijt meer in huis, slechte planning. Gelukkig ben ik vrij. Om negen uur sta ik nog bij de Karwei even snel een knoopcel batterij te kopen voor Pa, die ik gelijk maar even breng. Inladen van de koffers Maar dan snel naar huis, ik moet de koffer nog inpakken. De routine van de vakantie zit er nog in, dus die is snel gevuld.

    De rest van de tijd gebruik ik nog nuttig in huis totdat Annie en Ronald komen. Maar dan, na een bakkie thee, kunnen we met zijn drieën op weg. Ronald heeft een afspraak gemaakt voor 13:00 om de auto goedkoop te parkeren. Het wordt alleen maar lopen op Ameland. Tot die tijd extra van de autorit genieten. Het uitzicht is okay. De Noordoostpolder, het vlakke Friesland met de koeien in de wei. De periferiek van Leeuwarden en de eenzame weg naar Holwerd. Een mooi stukje Nederland.

    Bij de terminal komen we net 10 minuten te kort om nog met de boot mee te kunnen. Nu moeten we rondhangen tot de volgende komt. De laatste 20 minuten wachten we buiten. Op de boot is het snel naar een zithoek lopen. Helaas zitten we niet aan het raam, maar we hebben toch een redelijk plekkie bemachtigt. Onderweg nog de inwendige mens versterken, voor mij onder andere met een kop erwtensoep. Al snel zien we Ameland van dichtbij.

    Na het ontschepen is het met de benenwagen naar het hotel. In Nes ga ik rechtsaf, Ronald en Annie moeten rechtdoor. Ik krijg al gauw spijt van mijn route. Reclame voor morgen Ik had mee moeten gaan. De Spar die ik later zie en bezoek zit aan de dicht in de buurt van hun hotel. Ach, deze extra honderd meter zie ik maar als training voor morgen. Ik heb uiteraard ook proviand meegenomen vanaf huis, maar een fles cola voor de avond is nooit weg. De tas gevuld en dan ga ik toch echt op weg naar mijn hotel. De route die ik neem is misschien een kleine omweg, maar ik zie een molen en van de vorige keer Ameland weet ik nog dat Annie en ik deze route van Hotel naar Nes ook genomen hebben. Mijn huidig hotel zit daar tegenover.

    Inchecken gaat vlot. Reclame voor morgen Mijn kamer zit op de eerste boven de entree. Goed genoeg voor twee nachten Ameland. Het is even ontspannen, maar vooral checken of we ook online kunnen. Yep, alles in orde.

    Om half zes ga ik naar buiten. Annie en Ronald staan al bij de voordeur. Deze avond eten we schuin tegenover mijn hotel. Morgen gaan we in Nes eten in de buurt van het hotel van Annie en Ronald. Boeking technisch kwam het mij beter uit om Hotel Nes te nemen (lees: prijs voor een eenpersoonskamer).
    We eten bij Boerenbond. Een gezellig restaurant met een kleine maar met lekker ogende keuzes op de menukaart. Tijdens het eten keuvelen we gezellig en het eten smaakt prima. Zo tegen acht uur uur ben ik terug op de kamer. Mentaal voorbereiden op de dag van morgen.

    Miniatur Wunderland 2016

    Miniatur Wunderland 2016 - Zwitserland Ik wordt door de wekker gewekt na een standaard eerste nacht in een vreemd hotelbed. Veertig minuten heb ik mezelf gegeven om op het afgesproken tijdstip van zeven uur bij het ontbijt te verschijnen. Met drie minuten in overtime lukt me dat aardig. Het is vakantie, als je maar opschiet. Bij het ontbijt zijn Ronald en ik bijna de enigen. Twee jonge dames zijn in de ruimte, verder is er niemand. Toch wel anders om zo vroeg te ontbijten, normaal kuier ik om half negen naar een ontbijt en dan is het veel drukker.

    Voor mij toch eerst een warm ontbijt en daarna nog een bolletje met ham en een bolletje met zalm. Helaas heb ik de leesbril vergeten, ik zal dus nooit weten welke smaak thee ik uitgekozen heb. Het smaakt niet verkeerd, maar het is zeker geen thee wat ik normaal zou drinken. Tijdens het eten vertelde Ronald dat er gisteravond een live uitzending was van een American Football wedstrijd. Hmmpff, zit ik naar de Ryder cup te kijken. Maar ik heb daar ook wel van genoten. Jammer dat Europa verloren heeft.

    Om kwart voor acht gaat Ronald de auto uit de garage halen. Miniatur Wunderland 2016 Ik loop naar de receptie en check ons beiden uit. De auto stallen in de garage kost wel tien euro, maar dan staat die wel binnen. En als er buiten geen plek meer was, dan heb je niet veel te kiezen.

    We rijden de parkeerplaats uit en gaan naar links. ’t is een klein beetje van immer gerade aus en een op het laatst naar links. Het valt ons beide op dat het wel heel erg rustig op de weg is, dat voor een maandag. Om tien over acht parkeren we de auto pal voor de deur bij Miniatur Wunderland, precies zoals ik gehoopt heb. Vlug naar binnen om de kaartjes te kopen. We zijn niet de eerste, maar rustig is het nog wel. Ze zijn pas een kwartier open als wij aan onze rondgang door Wunderland beginnen.

    Sinds de vorige keer dat ik er was is er wel iets veranderd. Er zijn meerdere ingangen naar de landschappen. Miniatur Wunderland 2016 - Nachttrein Ik neem de beslissing om eerst naar Midden Duitsland, Knuffingen, Zwitserland, Beieren en de Luchthaven te gaan. We kunnen overal mooi bij. Bijna niemand die er nog rondloopt. Altijd handig met fotograferen, dan krijg je geen vreemden op de foto. Ik merk wel dat ik de leesbril bij de hand moet houden. Deels om de camera te begrijpen, deels om de details goed te onderscheiden. Er is zo ontzettend veel te zien dat, nu met mijn derde keer, ik nog steeds nieuwe dingen ontdek. Maar naar het schijnt heb je dat ook als je in het bezit bent van een seizoenskaart en wekelijks een keertje langs komt. Zoveel is er te zien, zoveel verborgen grapjes, kwinkslagen en ondeugendheden hebben ze in het landschap verstopt. Miniatur Wunderland 2016 - Knuffingen Vliegveld
    Als we bij Zwitserland aankomen is het aanzienlijk drukker geworden. Nog steeds is dit landschap adembenemend mooi. Tegenover is de luchthaven geplaatst. Dit is de eerste keer dat ik zie. Het was nog in aanbouw de vorige keer. Een vliegveld trekt mij altijd. Deze uitvoering is erg mooi gemaakt. De vliegtuigen staan bij de gate, taxiën naar de starbaan en vertrekken dan. Na verloop van tijd landen ze weer en taxiën naar de gate. Er zit een mechanisme achter, maar dat is bijna niet te zien. Pas bij opstijgen en landen zie je het geheim.

    We zakken een verdieping en bekijken het onderste gedeelte van Zwitserland. De drukte is volledig. Maar we blijken ook al bijna twee uur binnen te zijn. Miniatur Wunderland 2016 - Zwitserland Na Zwitserland volgt Italië. Een complete verassing voor mij. Ik wist niet dat dit gebouwd zou worden, laat staan dat het al geopend was. Had ik dat geweten was ik gelijk bij binnenkomst naar Italië gelopen. Nu is het geduldig wachten totdat een plekje aan het hekje vrijkomt. Maar van een afstand is het ook goed te zien. Voor de Sint Pieter sta ik geduldig te wachten. Al wachtend kan ik mooi de Trevi fontein fotograferen. Met een omtrekkende beweging kom ik bij het Colosseum uit. Volgens mij nog een stuk Italiaanse kust met de pittoresk verscholen dorpjes en misschien een stukje Dolomieten. Wel valt me op dat hier weinig treinen rijden. Hoogst waarschijnlijk is er een storing.

    We komen weer bij de trap naar de 4e etage uit. Ons beginpunt. Boven gaan we rechts en bekijken Hamburg, Scandinavië en Amerika. Het horloge heeft het al ruim na elf uur. Ik begin het best al wel te voelen. ‘k begin moe te worden en de maag begint ook al te rammelen. Maar we hebben nog niet alles gezien, we moeten door. Het valt me op dat bijna overal wel auto’s en vrachtwagen rijden.

    Miniatur Wunderland 2016 - ItaliëMiniatur Wunderland 2016 - ItaliëMiniatur Wunderland 2016 - Italië

    Voorheen was Knuffingen de enige plek waar die reden, nu bijna overal. Wat me ook opvalt is dat er wel heel veel kleine kinderen rondlopen. “Ehh, ’t is maandag. Moeten jullie niet naar school?”, denk ik. Vreemd.

    Scandinavië blijft indrukwekkend met die grote waterbak. Ook de grote schepen die hier varen. Ze zitten niet eens ergens aan vast en toch varen ze rond. Heel knap gedaan. Winter Scandinavië blijft ook heel leuk om te zien. Amerika vond ik altijd al iets minder. Miniatur Wunderland 2016 - Beieren Las Vegas is natuurlijk ook hier op zijn mooist als het nacht wordt. Maar aan Amerika hebben ze ook gezeten. Een grote Interstate Highway hebben ze hier neergelegd. Grote trucks rijden hier hun rondjes. De treinen zijn net als in The States van het type lang, langer, langst. In Scandinavië rijdt een trein met 40 wagons. In Amerika vergeet ik te tellen en merk pas dat het wel erg lang duurt voordat een trein voorbij is. Het gaat om meters trein.

    Maar dan zijn we wederom bij de trap. Nu ben ik echt op. Maar dat kan ook niet anders, want het is al na twaalf uur. Vier uur Miniatur Wunderland, best wel knap. We hebben wel een Cola Light en een gebakje verdient. Veel mensen gaan aan de warme hap. Maar die bewaren wij voor later. Door de cola ben ik weer een beetje mens geworden. Ik heb weer kracht gekregen om de Souvenirwinkel in te duiken. Miniatur Wunderland 2016 - Scandinavië Voor mij een koelkast magneet, Miniatur Wunderland Märklin H0 ketelwagen en een boek, “5000 dagen van Wunderland, 14 jaar aan verhalen, kostelijke details en verborgen geheimen”. Kan ik nalezen wat ik had kunnen zien.

    We tikken negen euro af bij het parkeren en vertrekken uit Hamburg. Voor de deur was het heel erg druk. De snelweg naar Bremen is ook erg druk, maar niet met vrachtwagens. De radio verklapt wat wij niet weten. Het is vandaag een nationale feestdag, Dag van de Duitse eenheid. Dat verklaart een hoop: rustige straten in Hamburg, 08:00 opening MiWuLa, veel kinderen binnen, geen vrachtwagens op de snelweg. Zo leer je nog eens wat.

    Rond half twee zetten we de auto stil. We gaan eerst maar eens een happie eten. De grootste drukte is voorbij en bij een kleine wegrestaurant kunnen we rustig zitten. Mijn braadworst met pommes frites smaakt prima. De schnitzel van Ronald ook.

    Vlak voor een 19 kilometer lange file op de A1 moeten wij er gelukkig af. We herkennen de route van de heenweg. Ook nu hangen we veel achter vrachtwagens. Miniatur Wunderland 2016 - Amerika Las Vegas De regen die neerkomt zorgt ook niet voor een vlotte doorstroming. Maar heel veel tijd verliezen we niet. Ook niet door de vijf minuten benen strek tijd die ik nodig heb. Als we Nederland in rijden moet de zonnebril weer op. Vanaf Emmen tot aan Kampen kunnen we zo doorrijden. Hier is het een gewone werkdag, maar ondanks de spits karren we lekker door. Als we de auto bij mij thuis stilzetten hebben we er ongeveer vier uur rij tijd opzitten. Dat is net zo veel als gisteren. Fijn dat we weer thuis zijn.

    Ronald doet eerst even aan wat bijkomen voordat hij de reis naar huis begint. Als hij weg is stap ik ook in de auto en ga nog even boodschappen doen. Veel doe ik niet meer. Het is een vermoeiende, maar zeer aangename dag geweest. Met Ronald afgesproken dat we over een paar jaar weer gaan kijken hoe het er dan bijstaat.

    Op naar Hamburg

    Het laatste reisje van mijn zomervakantie 2016. Ronald en ik gaan deze morgen naar Hamburg toe. Voordat het zover is kan ik nog net een paar dingen in huis schoonmaken. Ik ben dan een vrijgezelle man, maar dan wil ik toch een klein beetje goed voor de dag komen. De afgelopen 3 dagen al vol aan het opruimen geweest in huis. Hmm, opruimen, het komt neer op anders indelen van de tien ton troep die in de woonkamer opgestapeld staat. Mijn spullen en de spullen van de verhuizing van Pa die in de woonkamer zijn geparkeerd. Hamburg 2016 - Regenboog onderweg Kleine stapjes en beetje bij beetje wordt het weer leefbaar. Ik ben zeer tevreden over het huidige resultaat.

    Gelukkig zijn Annie en Ronald iets later dan afgesproken, kan ik nog mooi uitwasemen van de verkwikkende douche van vanmorgen. Als ze er zijn even kort bijkletsen en al pratend kom ik er achter dat ik mijn fototoestel niet klaar had gezet, zeer grote kans dat ik dat gewoon vergeten zou zijn. Pffeeewww. Wat moet je doen bij Miniatur Wunderland en je hebt geen camera mee? Geen bewijs dat je er geweest bent, alleen maar de herinnering. Nee ik wil het wederom op de gevoelige plaat vastleggen.

    Voor elf uur rijden we weg. Spullen in de auto, navigatie op Hamburg Best Western Hotel en rijden maar. Al rijdend herken ik de route die Pa, Wouter en ik jaren geleden ook gereden hebben. Zwolle naar Hoogeveen, niet afslaan maar doorrijden en dan Meppen aanhouden en de grens passeren. De eerst 100- kilometer gaat het over binnenwegen. Wel 100 km/u binnenwegen, maar achter een vrachtwagen zitten drukt de snelheid best wel. Hamburg 2016 - Buitje tegen de stof Als we op de snelweg zitten kunnen we meters maken.

    Onderweg stoppen we toch om bij een tankstation te lozen en een broodje te kopen, die 50 cent retour van de wc wil ik wel terug hebben. Even nog de benen strekken en dan weer de auto in. Zonder dat je er erg veel erg in hebt ben je Bremen voorbij en sta je na nog meer snelweg ineens aan de stadsgrens van Hamburg. Je moet onderweg nog wel een regenbui trotseren, maar de regenboog maakt dit dan weer goed. ’t Is tegen half vier als we de auto voor het hotel tot stilstaan dwingen.

    De regen heeft ons gevolgd, of hebben we die weer ingehaald? Maakt niet uit, het spettert eerst en daarna nog vele malen harder. Gelukkig kunnen we dat ieder vanuit onze hotelkamers achter glas bekijken. Hamburg 2016 - Schweinske Hamm Beetje opfrissen en naar buiten staren. Of naar je tablet. Met de gratis beschikbare internet kijken we afzonderlijk naar een plek om te eten. Het restaurant bij het hotel is vanavond dicht. Beide hebben we een aardig restaurant ontdekt. Ook nog eens dezelfde ook. Dat wordt hem dan. 350 meter verder is een Schweinske Restaurant. De menu op internet geeft veel schnitzels weer. Even na 17:00 stappen we er binnen. We hebben een mooie plek aan het raam. ’t is eigenlijk al best wel druk. Voor Ronald wordt het een Jäger- und Sammlerschwein en voor mij, ik kan er niet omheen, Schnitzel Bert. Een Cordon Bleu met patat en wat groen voer. Beide schnitzels smaken voortreffelijk. Om de maaltijd compleet te maken nog ijs na. Geen Dame Blanche voor mij, bliep – staat niet op de kaart – maar een Schweizer ChocoladeBecher. Voor Ronald ijs met vruchten. Royale coupes die soepel naar binnen glijden.

    Schweinske is een goedlopende restaurant. Als wij vertrekken staan mensen buiten op een plekje te wachten. Maar wat wil je ook, de prijs is zeer schappelijk en het eten is prima.