4daagse 2013, dag 1

Heb ik eigenlijk wel geslapen vannacht? Met een goede voornemen om redelijk op tijd naar bed te gaan is niks van terecht gekomen. Start om 04:15 Om kwart over zeven ging ik naar de Wanmolen toe. Dat is een sportcomplex in Zetten waar een blarenpoli is. Maar op de dag voor de start kun je er terecht om de voeten te laten intapen. Ik wil beide voorvoeten afplakken. Dat is me vorig jaar goed bevallen. Maar vlot doorstromen gaat het niet. De plakkers keuvelen gezellig (met elkaar), drinken een bakkie thee op z’n elf en dertigst. Niet erg voor hun, maar ik zie me ommeunig op te vreten. Om negen uur ben ik weer bij Annie thuis. Om tien uur probeer ik de slaap te vatten wat niet wil vlotten.

Ik zet de wekkers uit voordat ze afgaan. Het is 02:00. Rustig maak ik het ontbijt klaar en maak ik me gereed voor vertrek. Met een kwartier speling ben ik op het station van Elst. Alleen ben ik zeker niet. De trein van 03:40 is degene die je moet hebben wil je om 04:00 kunnen starten. Als de meute medereizigers op de Wedren aankomt is de start net gevallen. Ik neem het poortje links, van vorig jaar weet ik nog dat deze vlot doorstroomt. Nu ook weer.

Eerst is het de gebruikelijke (dronken) studenten ontwijken. WaalbrugDan de Waalbrug over. Aan de Lent kant gaat het even anders dan voorgaande jaren. We lopen de brug onderdoor ipv links er langs. De bewoners daar zullen wel balen. Bij een winkel was het altijd feest en veul luide muziek. Nu kan ik rustig lopen…. heerlijk. Dan gaat het redelijk als vanouds. Via Bemmel richting de A325. Dan voor de 50km rechts af en een ommetje Huissen en Arnhem. Voordat ik de dijk bij Huissen op loop smeer ik me in met zonnebrandcrème. Redelijk windstil weer en een koperen ploert die van geen ophouden weet. Niet prettig.

Na Arnhem is de samenkomst met de 40km gangers. Gelijk is het erg druk. Wat me opvalt is dat ik niemand inhaal, ik wordt door iedereen voorbij gelopen. Zelf vind ik niet dat ik langzaam loop. Het zal wel door de warmte komen. Heel stiekem begin ik het niet leuk meer te vinden. In Elst is het onverminderd warm. Tussen de huizen door geen verkoeling. Gelukkig hebben ze langs de kant van de weg veelvuldig de tuinslang aan staan. Regelmatig vul ik mijn flesje met koel helder water. Na Elst gaat het naar Valburg toe.

Voor Valburg heeft de KNBLO een rustplek ingericht voor leden. Ik heb ook een toegangsbutton en mag doorlopen. Hier krijgen we dit jaarVreemde wandelaars een koel drankje. Heerlijk. Lang blijf ik niet, want in Valburg staan Annie en Ronald me op te wachten. En inderdaad in de buurt van de Kerk tref ik ze. In het gras van de kerk puf ik even uit en verzorg ik de voeten. Wonderbaarlijk heb ik vandaag de schoenen nog niet één keer uit hoeven doen. Dat was in de voorbereiding wel anders. Nu alleen de teen hoesjes fatsoeneren en ik kan weer verder. Van blaren heb ik bijna geen lat, alleen een oppervlakte blaar op de grote rechter teen. Deze trek ik kapot en doe er vette watten omheen als verzachting. De teen voel ik tot de finish niet meer.

De A15 steken we net buiten Valburg over en daarna gaan we via Oosterhout weer terug richting finish. Onderweg moeten we aan de kant om een ambulance met erge haast door te laten gaan. Op de dijk passeren we een ambulance quad die een Amerikaanse soldaat oplapt. En over de Waalbrug passeer ik wederom een ambulance die een flauw gevallen wandelaar bijbrengt. Deze man is redelijk op leeftijd zie ik zo. De hele route vanaf de A15 richting Oosterhout en daarna de beruchte dijk is zwaaaaar afzien. Voor de dijk rust ik nog even en krijg ik van twee vriendelijke mannen, van een groepsverzorgingspost, twee flesjes met koud water. Koud, inderdaad, de ijs schilfers zitten erin. Oh wat is dit heerlijk op deze warme dag.

Terug op de Wedren meld ik mij af. OosterhoutsedijkIk pak het controlekaartje voor morgen aan, maar ik weet al dat ik niet meer van start zal gaan. Nu al bloedheet en de rest van de week wordt het nog ietsjes warmer. Vandaag heb ik maar een half uurtje speling bij de finish. Aangezien de volgende dagen de snelheid qua wandelen iets zal dalen, en ik het inmiddels eigenlijk gekkenwerk vind die vijftig kilometer, geloof ik het wel en neem afscheid van de vierdaagse van dit jaar.

De benen hebben het goed gehouden, beter dan dat ik verwacht had. Achteraf gezien, als ik naar de snelheid kijk, kan ik hierover ook heel tevreden zijn. Met dit weer rond de vijf km/u lopen is wel aardig. Maar de hitte en toch wel de afstand zinnen me niet meer. Ik kom zeker terug, maar dan moet ik wel legaal 40km mogen lopen. Dus dat wordt 2017 op zijn vroegst. Tot die tijd blijf ik zeker wandelen maar dan redelijke relaxte 20 a 30 km afstandjes.

Externe links :

  • De gelopen route
  • Gelopen route via Endomondo