50 jaar WSV De Zwerver

Bietien vroeg voor een zaterdag. Een maand of wat geleden zag ik een aardige wandeltocht die vandaag gehouden zou worden, de jubileum wandeltocht van WSV De Zwerver uit Beverwijk. Ze bestaan 50 jaar. Niet dat ik iets heb met die vereniging, maar wel met Beverwijk. Na de zomeravondwandeling van 5 september vandaag weer een mooie gelegenheid om die omgeving te bekijken.

Om kwart voor acht zit ik in de auto. Slot AssumburgDe route naar beverwijk kan ik dromen, maar een info bord bij het Amsterdan-Rijn kanaal stuurt me via de andere kant van de ring naar Heemskerk. Bij Raasdorp zit de weg dicht ivm een ongeval. De route nu is anders en erg leuk om te doen. Ik moet via de A8 en binnendoor naar Assendelft rijden om vlak bij Heemskerk Tolweg 9 uit te komen. Het kost me maar een paar minuutjes extra reistijd.

De start is om 09:00, ik ben er tien minuutjes later. Snel inschrijven en hup naar buiten. Het is druk, voor gemiddelde wandeltocht erg druk. Je kan de route lopen door je voorgangers te volgen. Meestal is het niet zo druk, tenzij je de RK Bloesemtoch, Falcontocht, 4daagse(n) of Van Dam tot Dam (neem ik aan) loopt.

De wandeling gaat met een omtrekkende beweging om Heemskerk en Beverwijk heen. Eerst lopen we naar landgoed Marquette. Dan terug naar Heemskerk en door naar Beverwijk. Bij de rust op 5 km zie ik de torenflat waar Opa en Oma gewoond hebben. Bekent terrein dus. Via de West en Noord kant van de stad komen we uit bij Velsen Noord. Nooit geweten dat hier buiten B’wijk een loop en fietspark zat.

In Velsen Noord volgen we half en half de route van de zomeravondwandeling. Ook nu komen we bij het Noordzeekanaal uit. Deze keer lopen we bovenop de Velsertunnel. De weg terug naar het centrum van Beverijk gaat wederom langs het spoor, station en over de Breestraat. Hier neem ik mijn lange rust. Ik loop de Inter Sport winkel binnen. Hier werkt Edwin Katers, neef van Mam. Ik heb geluk, hij staat juist op het punt om te gaan lunchen. Torenflat Beverwijk Ben wel vaker hier binnengestapt om hem te spreken. We lopen samen de Breestraat af, ik regel nog snel mijn lunch bij V&D. Bij De Schans gaat hij weer terug en ik loop verder. Fijn gesrpek, leuke ontmoeting.

Het is nog maar een klein stukje tot de finish. Via de sporthal en het kruisen van de Beneluxweg komen we weer in Heemskerk terug. Dan een park door en ik zie Slot Assumburg liggen. Hier vertrokken we, hier is de cirkel weer rond.

Ze zijn een aardig feestje aan het bouwen. Muziek, springkussen, verenigingsleden die in Middeleeuws kledij uitgedost zijn. Weer eens wat anders om zo te finishen

De terugweg gaat wel via de A9 en A6. ‘k Ben blij als ik weer in Kampen ben. Vlug nog even boodschappen doen en dan geloof ik het wel. Veel doe ik vandaag niet meer.

Externe link :

  • De gelopen route
  • Treinen naar Antwerpen

    Ik heb een leuke dag voor de boeg, treinen naar het buitenland. Samen met Ingrid ga ik een dagje Antwerpen doen. Maar in Antwerpen ben je niet zomaar.

    Tijdens het ontbijt heb ik de computer aangezet om de laatste e-mails te lezen. Gisteren heb ik van Ingrid nog een e-mailtje onvangen of we niet eerder weg konden, we zouden anders pas om 12:00 in antwerpen zijn. Ik zie dit mailtje nu pas. In het boemeltje naar Antwerpen Ik doe er twee tandjes bij en zit net even na zeven uur in de auto richting Almere. Normaal gesproken genoeg tijd om met een uurtje daar te zijn, maar omdat het regent loopt de A6 al vol vanaf Almere-Buiten West. Binnendoor dan maar probeer ik het station Muziekwijk te bereiken. Wat uiteindelijk lukt, maar wel tegen 08:20. Tien minuten te laat voor de trein, Sjips.

    De rest van de heenreis gaat ongeveer hetzelfde. De intercity vanaf Amsterdam Centraal heeft tien minuten vertraging, loopt gaande weg verder achterop en stopt met rijden in Roozendaal. Daar moeten we overstappen. Aangezien er geen aansluiting is, het perron al vol staat met medereizigers, we nog ruim een half uur moeten wachten op de volgende trein, erg vroeg ontbeten hebben, nemen we eerst maar eens een bakkie koffie in een restaurant tegenover het station. Dan hebben we niet veel zin om tot Antwerpen te gaan staan, we nemen dus de stoptrein. We hebben de coupé alleen voor onszelf en hobbelen zo naar de eindbestemming. Het is half twee als we eindelijk in de havenstad aankomen. Dubbele reistijd, vijf uur over gedaan terwijl het in twee en een half uur kan. Pffff.

    Gelukkig is het weer hier goed. RubenshuisIk koop een stadsplan op het station. We gaan voor het Rubenshuis en de Kathedraal en ales wat ons nog op het pad komt. Bij de reis zit ook koffie met een appelpunt bij De Groote Witte Arend, die moeten we ook nog opzoeken.

    Via de lange winkelstraat, Meir, komen we bij het Rubenshuis. Doet U maar twee kaartjes. Het Rubenshuis is niet groot, maar het is goed bewaard gebleven. We krijgen een goed overzicht van hoe het er vroeger uitzag. Men is er heel erg zuinig op, in iedere ruimte is bewaking aanwezig. We lopen de uitgezette route, de schilderijen zijn allemaal even indrukwekkend.
    Onze planning is perfect. Tijdens de bezichtiging valt het enige regenbuitje van de dag. We lopen lekker droog.

    Na dit cultuur moment moeten we de inwendige mens versterken. Het is half vier en een lekker lunch zal er wel in gaan. We lopen naar De Groote Witte Arend voor onze koffie met gebak. We verlaten het gastenlokaal niet voordat we ook nog een pannenkoek voor mij en een Omelet voor Ingrid hebben genuttigd.

    Op de kaart zag ik dat we wel heel erg in de buurt van de Schelde zijn. “Ach waarom niet, nu we er toch zijn”. We lopen nog even om Het Steen heen. Een burcht uit de 13e eeuw. Antwerpen Daarna lopen we richting de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal. Naar binnen kunnen we niet. Om vijf uur ging het dicht voor het publiek, nu is er een mis aan de gang en worden we tegengehouden. Bij een souvenierswinkel op de hoek sla ik Kuifje dingetjes in. Altijd al mijn favoriete strip geweest (samen met Asterix en Obelix).

    We lopen terug naar het station. We hebben de trein van acht uur ingedachten. Maar voor die tijd nog een heerlijk diner hier in de stad. Met een goed uitzicht op de passerende mensen en een een zeer vriendelijk – heerlijk Vlaams pratende serveerster – genieten we van het toeristenmenu. Toeristen, dat zijn we vandaag ook. Om niet de laatste honderd meter rennend te moeten afleggen vragen we om een snellere service. “We moeten de trein nog halen”. Het helpt en we zijn mooi optijd uitgegeten om rustig richting het station te kuieren.

    De terugreis gaat volgens het spoorboekje. We zijn om even na half elf in Almere terug. Nog even nakeuvelen op de bank bij Ingrid, maar dan vind ik het om half twaalf welletjes. Nog een uurtje rijden en ik ben thuis. Hier zie ik 02:00 nog, want direct slapen lukt echt niet na deze mooie dag.

    Externe Link :

  • De foto’s
  • Landal Sevenum – De Foto’s

    Een aardig overzicht van de afgelopen dagen.

    Externe link :

  • De foto’s
  • Via Nijmegen naar huis

    Na het ontbijt gaat alles in een stroomversnelling. Spullen pakken, laatste keer de afwasmachine laten draaien. De auto volgooien met mijn spullen, maar ook die van Pa. Dan wisselen Annie en ik de auto’s om. Bijna een kilometer zou je anders met je spullen moeten sjouwen. Dat kan dus makkelijker.

    Alles even nakijken of er niks ontbreekt en dan kunnen we weg. Annie rijdt Pa naar mijn auto. Ik besluit om te gaan lopen. Ik neem een iets andere route naar de uitgang. Verbazingwekkend hoe groot het park is, ik kom veel verder uit dan gedacht. Had iets eerder naar rechts moeten gaan.

    Annie neemt de touristische route naar huis. Pa en ik gaan via de snelweg. Nijmegen rij ik wel in. Ik wil De Wedren wel eens zien als die niet gevuld is met vierdaagse tenten. Via Malden komen we de stad binnen. Het stuk gaat dus volledig over de vierdaagse route. Alleen de mensen ontbreken en de Gladiolen natuurlijk.
    De Wedren is maar een gewone parkeerplaats. Ik kan Pa nu wel wat dingetjes laten zien. Voor mij een en al herkenning. Voor hem iets van, dus dit ziet die jongen als ‘ie hier “rondhangt”.

    Dan gaan we via de A50 weer terug naar Kampen. Gezamelijk eten we nog Babi Pangang en dan zit de Landal vakantie er voor ons beiden op.

    ’s Middags pak ik de fiets om wat kilometers te maken.

    Mooiste route van 2010

    Het wordt een sportieve dag vandaag. Zo rond half elf vertrekken Annie en ik naar Sevenum. De wandelknooppunten rond Het dorp was in 2010 goed voor een mooiste wandelroute van Nederland. Op internet de volgorde gevonden.

    Het begint bij de kerk in het centrum van Sevenum. Het gaat tegen de wijzers van de klok in. Gedurende de hele tocht kunnen we kerk in de gaten houden. Knopenlopen in Sevenum De wandelpaden zijn heel erg verschillend. Eerst een stukje over gras. Dan over de openbare weg, Langs een : zonnenbloem, boerenkool, Afrikaantjes. eikenboompjes, beukenboompjes en winterwortel velden. De maisvelden zijn niet meer te tellen. Verderop komen we ook nog langs boerderij grasland en een stroompje te lopen

    Terug in het dorp, bij een voetbalveld, stoppen we voor een plakbrood en drinken. Qua nummers zijn we over de helft, maar we zitten nog niet op de helft. Het tweede gedeelte heeft meer lange afstanden tussen de knooppunten. We lopen dan langs een beek. Een stukje gaat zelfs door een kreupelhout bos.

    Het einde van de route lopen we niet volgens de regels. We moeten van 4 naar 2 en dan naar 1. We laten de 2 schieten, het voegt niets toe aan de afwisseling. De teller staat toch al op 12 kilometer en we zijn al 3 uur aan het lopen. Knopenlopen in SevenumDe diversiteit van de wandelpaden, voornamelijk onverhard, heeft invloed op de loopsnelheid.

    Vlug in de auto en dan naar het bungalowpark terug. We zijn wel toe aan een opfrisser.

    De middag doen we weinig. Pa gaat een klein stukkie in de buurt lopen. Hij had de schoenen net aangetrokken toen we binnenkwamen. Laat je niet door ons ophouden.

    Even na half zes gaan we naar het restaurant. Er zitten toch al wat mensen te eten. De achterste ruimte is niet vol, we kunnen hier aanschuiven. De meeste reserveringen zijn nog niet geclaimd.

    Pa en Annie gaan voor een Limburgsstoofputje. Pa met Patat en Annie met Steppengras. Ik neem een schnitzel met Stroganof saus. De Steppengras van Annie blijkt een bord vol zeer dunne frietjes te zijn. Het ijsje als afsluiting vult de gaatjes prima.

    Tegen het einde van de avond als weer terug in het huisje zijn worden de spulletjes bij elkaar gezocht. Morgen vertrekken. We moeten zorgen dat alles meegaat.

    Previous Entries