4daagse – De Foto’s

De eerste twee dagen onderweg wat kiekjes gemaakt. Toen ging alles nog soepel. De derde dag vanwege de (verwachte) regen mijn camara in de tas laten zitten. Op de vierde dag een schade foto gemaakt.

Externe link :

  • De 4daagse foto’s van 2012
  • dag 4 terugblik

    Vanmorgen om 03:34 ben ik even wakker. Tijd om de trein te pakken? 03:35 heb ik geen weet meer van. Om 06:45 ben ik wakker en ga ik er maar uit. TV Gelderland aan en kijken naar de lopers. Zelf ben ik rond die tijd ook de TV GLD camera gepasseerd. Een kijken of ik mensen herken. De Politie en Douane zie ik voorbij komen. Rond deze groepen liep ik ook.

    De voeten zijn redelijk. De linker kuit spieren zijn stijf. Met 90 minuten in een busje heeft de verzuring fors om zich heen gegrepen. Als ik later de pleisters van de voeten haal dan zijn beide kleine tenen vloeibaar geweest. De voetzolen zien er redelijk goed uit. Die hebben het goed gehouden, ondanks de paar blaartjes.

    Het was wel een leerzame wandeling. Wat heb ik dan geleerd:

  • Meer trainen
  • Nooit meer vernieuwe Falke sokken aandoen
  • Bij blaren, de voeten intapen.
  • De kleine tenen maar niet meer intapen
  • Midalgan gebruiken na het lopen
  • Misschien een heel klein stukje fietsen om de verzuring uit de benen te halen
  • Slobkousen kopen om de schoenen droog te houden tijdens regen buien
  • Slippers meenemen voor ’s avonds, dan kunnen de strakke schoenen uitblijven.
  • Vette watten tussen de tenen om blaar kans te verkleinen
  • Geen 6 maanden een dieet volgen voor de 4daagse. Het vreet je broodnodige reserves op.
  • Volgend jaar weer???? Dat ga ik in februari 2013 pas beslissen. Voor mijn 50e een keer de 50 km tocht volmaken…. jazekers.

    4daagse – dag 3

    Weer een slechte nacht qua rust gehad. Door het verslapen van gisteren ga ik toch op de wekker slapen. Wordt daarom om de haverklap wakker.

    Mijn dingetjes doen en de tas vol plempen met drinken en eten. Vandaag moet ik genoeg eten. Dat gedoe van gisteren gaat me niet weer gebeuren. Eerder dan vorige dagen ben ik op het station van Elst. Mijn Elst perron vrienden komen er even later aan. Na een kort babbeltje komt de extra trein naar Nijmegen. Gelukkig maar, want het wacht hokje puilt uit van de mensen, het regent namelijk. Gelukkig is het in Nijmegen droog.

    Ik stel me op bij het linker start poort. Gisteren stond ik rechts en heb ik lang moeten wachten. Nu ben ik 5 minuten eerder weg. Het zijn nog geen tijden van dinsdag (04:15) helaas. Stom dronken student zwaaien ons weer uit, maar even verderop is het weer stil op straat. Redelijk stil lopen we onze kilometers weg. Aan het Waal Maas kanaal nabij Malden worden we overvallen door een stortbui. Ik ga schuilen onder een rijtje bomen, ik blijk niet alleen dit idee te hebben. Ik tel een man of twintig. Aantal Nationaliteiten, minimaal 6.

    Na Malden gaat het goed. Nij Plasmolen is het weer hommeles met de regen. Ik ben zeiknat als ik later bij een Shell station ga schuilen. Bij Middenbeek splitst de routes zich. Wij 50 km gangers worden het eiland in gestuurd richting Ottersum. Volgens wel ingelichte bronnen, een berucht stuk. De extra lus van gisteren vind ik erger dan deze. Het is niet heel erg plezierig, maar redelijk te doen. Er zit minder volk langs de kant van de weg en er zijn minder eetkraampjes. Wel iets waar ik behoefte aan heb. Ik doe ook vrij lang over dit stuk. Als ik even later ga rekenen dan ben ik al bang dat het krap in tijd wordt voor de resterende 18 kilometers. Maar het tempo opschroeven lukt ook niet. Na een klein uurtje wandelen moeten de voeten rust krijgen. De smakkert van gisteren was ook een mede gevolg door de voeten. Die angst is nog niet weg.

    De kilometers gaan als een slakkengang voorbij. Bij de KNBLO rust zie ik het er net als de lucht, donker in. Ik besluit doortelopen tot de eerstvolgende Rode Kruis post. Onderweg neem ik alles aan wat aangeboden wordt. Het kaarsje is aan het uitgaan. Ik heb een energie schuld opgebouwd op de laatste 15 kilometers. Als gevolg hiervan wil ik me niet volledig inzetten om de Wedren te gaan halen. Ik weet bijna zeker dat ik dan onderweg weer een wegtrekker krijg. Bezemwagen Misschien dan wel met en nare val, en dan wel met erg.

    Bij de Rode Kruispost gooi ik de handoek in de ring. Een redelijk makkelijke keuze waar ik welzijn van lichaam boven waanzin van finishen stel. Jammer is wel dat de bezemwagen waar ik instap (samen met 7 anderen) nog het volledige parkoers ga afleggen. Onderweg worden we in Nijmegen hinderlijk opgehouden door de opnieuw beschonken studenten en hindelijk ander gepeupel. Door de zittende houding in het busje kan ik de benen niet strekken. 80 minuten lang zijn we onderweg naar de Wedren.

    Eenmaal aangekomen op de finish strompel ik rechtstreeks naar het station. De snelheid is er nu volledig uit, de benen zijn helemaal verzuurd. Eenmaal in Zetten zie ik Annie bij de Chinees d’r fiets stallen. Dat komt goed uit, ik heb trek als een beer. Babi Pangang met Nasi moet mijn herstel bevorderen.

    Externe link :

  • De gelopen route
  • 4daagse – dag 2

    Het gaat maar net goed vanmorgen. Ik slaap een kwartier door de wekker heen. Annie moet me wakker maken. Maar het is goed gegaan, voorval verder maar vergeten. Sneller dan gisteren doe ik mijn dingetje. Kwart over drie in de auto en snel naar de trein.

    Het vertrek is om half vijf, een kwartier later dan gisteren. Letterlijk : Walk of the World Veel mensen kruipen voor, ach starten we toch ietsies later. Het begin gaat redelijk, gisteravond in de sporthal van Zetten de voeten laten intapen. De kleine linker teen geeft een zeurderige pijn, maar verder gaat het wel.

    Het eerste stuk is saai, weinig mensen langs de kant, het duurt ook lang voordat we Nijmegen uit zijn. In Alverna lijken we op te schieten, maar dat is optisch bedrof. Bij Balgoij worden wij, 50 km gangers, de dijk op gestuurd. Een dijk die een aanslag is op je gemoedstoestand. Je loopt op de dijk, kijkt in de verre verte en daar zie je lopers… “Moet ik daar naartoe? Pfff…” Daar aangekomen wordt het nog erger. Je ziet lopers op de terugweg en zelf heb je nog geen zicht op de bocht die je terug brengt. Rot dus.

    Het moraal draait met 180 graden als ik door Wychen loop. Super gezellig in de stad. Tot de 30 kilometers aansluiten bij ons 40 en 50-egers. De snelheid is er helemaal uit. Op zich niet erg. Ik begin steeds meer last van branderige voeten te krijgen, de snelheid gaat helemaal omlaag.

    In Beuningen wordt de weg wat smaller, nog meer kakt de snelheid in. Bij Weurt tref ik Johan Kooi (van het werk), ik had van hem gehoord dat hij dag twee langs de kant van de weg zit. Na een kort babbeltje loop ik weer verder. Over de sluis lijkt het kortjes bij dichies van de finish te zijn, maar dat valt vies tegen. Lopen door de stad Nijmegen In Nijmegen zelf is iedere inwoner van de stad langs de weg gaan staan. Kei druk, voor mij somt iets te. Hebben jullie niks beters te doen dan zuipen en semi interessant te zwaaien?

    Na de finish loop ik direct naar de trein. Erg onverstandig zo blijkt achteraf. Op het perron wordt het zwart voor de ogen en klap ik voorover. Lullig voor de omstanders, pijnlijk voor mij. Maar het is afgelopen zonder erg. Op wat schaafwondjes na aan kin en bovenlip. Toch knap dat je wandelt en een pijnlijke lip overhoud. Geen beletsel voor morgen, we gaan gewoon starten.

    Na het eten toch weer terug naar de Rode Kruis in de sporthal. De linker kleine teen heeft nu een grotere blaar. De rechtervoet heeft een blaar boven de tape gekregen. Ach ja. dat verdoofd wel weer tijdens het lopen, als de spieren maar soepel genoeg zijn.

    Externe link :

  • De gelopen route
  • 4daagse – dag 1

    Een ultra korte nacht waar ik meer wakker ben dan dat ik slaap. Ik haal de wekker maar om 01:58 van het alarm. Om 02:00 zou die toch eigenlijk afgaan. Waalbrug bij NijmegenDe rugtas heb ik al ingepakt. Nu is het aankleden, eten en de auto in.

    Om 03:20 sta ik op station Elst. De enige trein die goed aansluit op de start van 04:00. Een trein later en ik kan al niet meer starten. Toch een stressvol afspraakje met de NS. Om 03:40 vertrekken we vanuit Elst, om 03:49 rijden we Nijmegen binnen. Ehhh, waar moet ik naartoe? Ach laat ik de mensen massa maar volgen.

    Ik start uiterst rechts. Er zijn drie startpoorten en van vorig jaar onthouden dat deze plek een redelijke doorstorming heeft. Om 04:15 passeer ik de lijn. Standaard worden we allemaal uitgezwaaid door dronken studenten. Dit gaat zo tot de Waalbrug. Daarna is het door Lent, Voor Bemmel gaan de sluis van boven open. Ik wordt nat tot in de schoenen. Niet echt handig als je nog 45 km verder moet. Maar de kleding droogt snel op. Het soppen in de schoenen wordt ook steeds minder tot het helemaal weg is.

    Ik herken punten van vorig jaar. Het lopen gaat goed, ik ben frisser dan vorig jaar. Op sommige plaatsen weet ik nog precies waar ik het moeilijk had. Uitrusten bij Annie in Valburg Moeilijk heb ik het nu ook wel, ergens tussen Elst en Valburg. Maar een lange pitstop in Valburg met een prettige ontspannen babbel met Annie doet wonderen. De rechter kous verwissel ik voor een droge en ook dit doet me goed. Daarna is het aansluiten en mee hobbelen met de meute. De dijk bij Oosterhout is toch verder dan ik me herinner. De dijk zelf is een aanslag op je gedachtengang, eindeloos lijkt het. Ook ben je hier meer aan het kuieren. Eigen tempo lopen is er niet bij. De 30, 40 en 50 km moet hier allemaal over, eigenlijk was dit al het geval ergens in Elst.

    Om een uur of drie ben ik weer op de Wedren. Niet helemaal okselfris en de voeten hebben ook betere tijden gekend, maar het gaat vele male beter dan vorige jaar.

    Via een binnendoor route omzeil ik de filles op de A15 en A50 (gekantelde vrachtwagen). Via Elst en Valburg gaat het vlot, de lopers zijn van de route af en veel tentjes staan er ook niet meer. Even voor vier uur ben ik bij m’n Zus.

    Externe link :

  • De gelopen route
  • Previous Entries