Aan de boemel

Gisteravond ben ik voor de tv in slaap gevallen. Om 01:30 werd ik wakker en ben d’r maar in gekropen.Spoorwegen mascotte Jammer genoeg gaat vandaag de wekker wederom om zeven uur.

De chauffeur is er al als wij nog van het ontbijt genieten… eh laten we zeggen opeten. In een zeer ruime 4×4 gaan we op weg naar Kalka. Toch een ritje van twee en een half uur. Halverwege stopt de man voor een bakkie thee. We waren van de NH22 afgeweken, maar na de thee komen we er weer op terug.

Even na elf uur zijn we in Kalka. Misschien verbeeld ik het me, maar ik heb even een gek gevoel in het hoofd. Welkom aan boordZou het komen omdat we de berg afgedaald zijn? Het station van Kalka is groot, maar zeker niet druk. Waar we ook kijken, de sfeer zit er gelijk goed in. Nog geen meter gereden maar het kan nu al niet meer stuk. Ook het wegrijden is plezant. Een paar Indiers die veel te laat zijn gaan instappen moeten het bijna zonder hun koffers doen. De trein ging al rijden en zij waren nog bezig met instappen. Tja jongens die tweede en nu zelfs derde toeter is niet voor niks. Zonder erg zijn ze toch nog ingestapt.

Eerst rijden we door de achterbuurt van Kalka. We zien de stad een paar keer voorbij komen als wij de berg op gaan. Voor mijn gevoel zit ik aan de verkeerde kant van de trein. Waar wij zitten is de berg kant en niet de dal kant. Gelukkig is de coupe niet vol, in vergelijking met dan andere coupes waar soms alleen nog maar staanplaatsen zijn. Langs de NH22En Nee, er wordt niet op het dak gezeten. Dat doen ze in dit stuk van India niet. Even later ga ik toch maar verzitten. Later in de reis roep ik Lex. De dal kant is merendeel rechts van de trein af en toe maar aan de linkerkant. We zitten nu op rechts.

Iedere tunnel waar we door gaan heeft een nummer, in totaal zijn het er 103. Halverwege de reis zitten we ook qua tunnels op de helft. De trein klimt en klimt. Heel af en toe wordt er een stukje gedaald. De rails slingert zich langs de berghelling. Vaak kunnen we de tunnels aan de overkant van het dal al zien. Het duurt dan nog een hele tijd voordat we daar dan ook echt door heen gaan. Onderweg valt het zelfs op dat de type bomen veranderen. We hebben onderweg zelfs palmbomen gezien.

Af en toe wordt er gestopt. Soms lang genoeg om de inwendige mens te verzorgen. Maar dat doen wij maar niet. Bij een stop hebben we zelfs geluk dat we een stelletje apen van heel dichtbij kunnen fotograferen. We blijven maar klimmenIn Shimla is dat niet te doen. Deze hier waren ergens anders meebezig. Het levert mooie plaatjes op.

Tegen het einde van de reis zien we Shimla liggen. Maar de Spoorwegen halen een grapje met ons uit. Eerst moeten we nog om een hele berg heen voordat we in Shimla aankomen. Toch gauw een half uurtje rijden. En we zagen het zo mooi in de avond zon liggen. Het weer heeft prima meegewerkt. Ik heb zelfs een klein kleurtje opgelopen. Zonnig en in de buurt van de 21C. Het is een perfecte dag om aan de boemel te gaan.

In Shimla pakken we een taxi. Voor 100 roepees brengt hij ons naar De Lift. De lift is een touristische attractie die je van de weg (NH22) naar The Mall brengt. Voor 7 roepees een enkeltje. Voor eventuele koffers moet je extra betalen. Boven op The Mall is het alleen nog maar een stukje naar beneden om bij The Willow Banks te komen.

Om 19:30 gaan we eten in het Hotel. Het valt ons op dat alles goed smaakt. Misschien dat het deze keer komt omdat we geen lunch gehad hebben. Tenzij een klein pakje aardbeien koekjes als lunch mag worden gerekend.

Op mijn kamer kom ik er achter dat ik zo ontzettend veel foto’s genomen te hebben dat ik een deel van de foto’s niet meer kan overzetten op mijn XD kaart (geheugenkaart fototoestel). De Compact Flash is overvol. Morgen kijken of hier ergens een usb kaartlezer voor weinig te vinden is. Mijn laptop kent geen CF slot.

24 punten TEKORT

Jammer maar helaas. Ik heb het net niet gehaald. Ik kom 24 punten tekort. Het maximum aantal punten dat je kan halen is 800. Je bent gelaagd als je 680 punten hebt, ik ben blijven steken op 656. Als je het gaat omrekenen dan moet je een 8,5 halen en ik heb een 8.2. Voor iemand die de MAVO en HAVO gehaald heeft met een zuinig zesje is dit een fantastische score.

Het examen mag ik overdoen zelfs begin volgende week al. Er is dan nog tijd over voor het CLE examen van volgende week zaterdag. Hoewel studeren hiervoor wat korter wordt. …

[ 3 uur later ] Na de eerste schok toch gaan kijken wat er precies fout ging. Op de examenuitslag staan de 4 vragen en hun individuele score: NFS – uitstekend., Samba – Zeer goed, Gebruikers administratie – zeer goed, Backup script – onvoldoende. Hoe is het mogelijk, op mijn eigen terrein zakken. Als ik zo terug denk, dan ben ik veeeeel te moeilijk gaan denken. Op een examen is de KISS methode van kracht. Keep It Simpel Stupid, of op z’n Hollands, “niet te moeilijk doen sufferd”. Verder terug kijkend blijkt ook dat ik hulp zocht bij een verkeerd commando. Ik keek naar de uitvoering van het find commando en ik had gewoon bij tar moeten kijken. Extra sneu is het dat de vraag bijna exact in het werkboek staat. Maar tijdens het studeren ging ik bij dit soort backup vraag vanuit.. “Ach komt toch niet, en als het komt.. Appeltje Eitje.” Nu hangt het op de -g optie van tar. Ik zal het m’n hele carriere als UX’er niet meer vergeten.

[ Bijna 18:00 uur ] Helaas, Lex heeft het ook niet gered. Hij is te laat toegekomen aan een sudo vraag en heeft zo te veel punten laten liggen. Zoals het er nu naar uitziet gaan we het beide op dinsdag opnieuw proberen.

Maar verder….. Lex en ik hebben een aardige zondag voor de boeg. De reserveringen zijn gedaan en de taxi is besteld. Morgen gaan we treinen. Treinen door India. Om precies te zijn van Kalka naar Shimla. 5 Uurtje hobbelen in de trein die zich zuchtend en puffend naar boven sleept. De lijn is 9 november jl op de Unesco WereldErfgoedLijst gezet. Weer een aardig ritje die ik ga bijschrijven op de toch al, al zeg ik het zelf, imposante lijst van treinreizen..

Klaar voor het examen

Een heilige koe?De test in de ochtend is een herhaling van zetten van eergisteren. We krijgen 5 opdrachten te doen waarvan de verwachting is dat iets soortgelijks ook op het examen van morgen komen. Novell kan niet alle onderwerpen behandelen, sommige onderwerpen zijn zelfs onmogelijk. Dit alles heeft te maken met de afstand waarop het examen wordt afgenomen. Klein voordeeltje voor ons.

Te koop, voor heel weinig.Eind van de ochtend was ik klaar, inclusief de extra opdrachten die Sunil verzonnen had. Ik ben een beetje aan mijn weblog aan het sleutelen geweest. Zie andere toevoeging van vandaag.

Aan het eind van de middag moesten we wachten op de auto. Te veel vrij of te weinig auto’s beschikbaar. ’t gaf me wel weer een goeie gelegenheid om de camera te pakken. Ook onderweg naar het hotel heb ik wat bijzondere plaatjes kunnen schieten. We komen er iedere dag voorbij maar toch blijft het bijzonder.

Rajiv Ghandi.Gisteren hebben we een plattegrond van Shimla gekocht. Op de kaart is goed te zien dat we van Shimla naar Sanjauli een gigantische omweg nemen. Maar dat alternatief van lopen vind ik nog steeds niet aantrekkelijk.

Vanavond blijven we in het hotel eten. Niet ver lopen, na het eten zo weer op de kamer. Na morgen maar even ontspannen.

Nee, het is een supermarkt.

Klikbare foto’s

De foto’s op de weblog zijn klikbaar gemaakt. Iedere foto wordt dan op z’n orginele formaat weergegeven.
TIP: Wacht totdat de pagina helemaal geladen is voordat je op een foto klik. Dit voor het beste resultaat.

Z’n gangetje

Tja, hoe moet je een dag bespreken als je weet dat honderden kilometers verderop chaos heerst. Bombay is aangevallen met meerdere gecoördineerde akties. Nu zijn er al meer dan honderd slachtoffers. Hier in Shimla is er niets van te merken. Het heeft de ochtendkrant nog niet eens gehaald. Iedere ochtend krijgen we een kranje onder de deur geschoven. Toevallig had Lex het vanmorgen op het nieuws gezien. Bombay is een heel eind hier vandaan. Het leven gaat hier verder alsof er niks gebeurd is. Het gebeuren overheerst wel het nieuws op tv.

Bij het ontbijt horen we een aardig Nederlands Engels accent. Weer iemand die naar Koenig gaat. Het is leuk om te zien hoe wij al ingeburgerd zijn en hoe een nieuwe cursist zijn draai nog moet vinden. Gisteren hebben we ergens gegeten en het eten beviel ons zelfs. ’t is alsof we de Indiaase keuken gewend zijn. Ander voorbeeld, eergisteren reden we terug naar het hotel en zelfs ik zat me op te winden dat onze chauffeur niet om een treuzelende scooter rijder heen ging. Er was ruimte zat en er kwamen geen tegenliggers aan. Kom op rijden man.

Maar niet alles gaat goed. Sinds deze week zit ik op het laatste gaatje van mijn riem. Strakker kan ik hem niet meer zetten. Mijn broek glijdt me zo van de kont. Balen hoor.

Ook vandaag zijn we flink aan het herhalen. De week is voorbij gevlogen. Eens kijken hoe de test van morgen gaat. Oefeningen doen met boek zit wel snor. Morgen kijken of het zonder boek ook nog lukt.

Previous Entries