Gewichtige zaak

Nieuwe start gemaakt met het gevecht tegen de kilo’s. Alleen lukt het me niet, daarom ben ik in Kampen gaan kijken naar een woord die ik op de reclame eens hoorde, gewichtsconsulent. Via Google kom ik de pagina van big apple gewichtsconsulent tegen. Wat ik op de pagina lees spreekt me wel erg aan. Maar eerst ga ik op vakantie. Vandaag heb ik het intake gesprek. Vorige week was een kennismakingsgesprek. Vanaf deze week gaan we er vol tegen aan.

Kamper Almanak 2015

Kamper Almanak 2015 Ik meng me in het strijdgewoel om de 2015 uitgave van de Kamper Almanak te bemachtigen. Voorheen haalde Pa het boekje op, maar nu ga ik er achteraan. Vanaf 10:00 kan het opgehaald worden bij het SNS Historisch Centrum aan de Burgwal 43. Door een lekke band moet ik maar met de auto de binnenstad in. Bij de Burgwal staan tientallen fietsen geparkeerd. Binnen is het een klein beetje schuifelen. Maar na mijn naam op de lijst te hebben gezet en het aantal 3x hebben vermeld loop ik naar een loket en neem de drie boeken in ontvangst.
Best wel zenuwachtig gedoe zo. Het is meer de spanning het boek bemachtigen en niet achter het net vissen. Een traditie die ik van mijn Oom Aalt overgenomen heb. Alle jaargangen van heel vroeger tot nu heb ik in mijn bezit. Het grootste gedeelte heb ik van hem gekregen. Nu wil ik toch ook iedere uitgave blijven toevoegen.

Kringloop Zwolle

Slechte timing met weggaan vandaag. Met Pa heb ik afgesproken om naar Zwolle te gaan om daar de Kringloop Zwolle te bezoeken. Om tien voor half drie begint het te regenen en dat blijft doorgaan tot na vijven. Laten we nu net om half drie afgesproken hebben.
Toch gaan we weg. De auto strategisch parkeren bij de flat en in Zwolle. In Zwolle toch een paar leuke dingetjes kunnen scoren voor weinig. Dan nog door naar een andere Kringloop, Harry’s Kringloophal, nu we er toch zijn. Ook hier is genoeg alleen dat laten we daar achter.
Pa is vandaag goed ter been. Nuttig gebruik van maken om nog naar een supermarkt in IJsselmuiden te gaan. Er is een Plus Supermarkt geopend. Vandaag er eens kijken en gelijk boodschappen inslaan.

Wadlopen 2014

Vorig jaar zo goed bevallen dat banjeren door de blubber naar Ameland, dat we van het werk dit jaar weer een oversteek gaan maken, Brakzand naar Schiermonnikoog. De aanloop naar vandaag is spannend. De afgelopen dagen is het wisselvallig slecht weer en de vooruitzichten zijn ook niet gunstig. Er wordt zelfs onweer voorspeld. Maar hopelijk kunnen we toch de oversteek maken.

Donderdag werd ik door de gids, Theo Spijker, gebeld dat de vertrektijd met een kwartier vervroegd werd. De boot gaat nu weg om 13:15. Vrijdag kreeg ik een e-mail dat het 13:00 werd.

Ik gooi ’s ochtends de kleren op een hoop en ga er vanuit dat ik overal aan denk. Op Schiermonnikoog kun je niet even iets anders aanschaffen. Waarschijnlijk komen we pas na 18:00 aan land.
Om 09:13 krijg ik een belletje van Theo dat de tocht wel doorgat, maar het vertrek nu 13:45 wordt. Er is hoog water. Dit SMS ik door naar de rest. Om 11:15 wordt ik wederom gebeld, nu is het nieuws minder leuk. Het gaat niet door de overtocht naar Schiermonnikoog. D’r blaast een harde wind in het waddengebied. De boot vaart niet, ook hebben alle andere wadloop organisaties de stekker eruit getrokken. Noordpolderzijl 't ZielhoesTheo heeft wel een alternatief, wadlopen bij Noordpolderzijl, maar dat is een zwerftocht. Het wad op, lopen over de zeebodem en door de blubber en dan weer aan land waar je eraf gestapt bent. Niet echt een tocht die ik wil lopen. Ik wil naar een eiland toe. Maar, zoals ik al tegen de gids zeg, ik kan niet spreken voor de groep. Bijna iedereen zit al in de auto en is onderweg naar Lauwersoog. De meeste zijn vanmorgen al vroeg vertrokken. Ik ga toch ook nog naar Lauwersoog toe.

Ik bel Theo van Ampting om het nieuws door te geven, hij belt Eize en Gert met net nieuws. Ook het alternatief geeft ie door. Ik bel Peter en Pieter en vertel ze het nieuws en het alternatief. We spreken af om 13:00 in Restaurant Villa Zeezicht bij de haven van Lauwersoog. Dan bespreken we wel wat we gaan doen.

Om 11:45 zit ik in de auto. De rest van de voorbereiding is gehaast uitgevoerd. Lauwersoog is 90 minuten rijden vanaf Kampen. Onderweg wordt mijn auto flink te pakken genomen door de wind. “Hhmmmm, ik heb geen zin om het Wad op te gaan.” Om 13:15 ben ik de laatste die Zeezicht binnenvalt. We bespreken de mogelijkheden, ook het alternatief van de gids. Waddenzee schorrengebied Als we die kiezen dan is het verkassen naar Noordpolderzijl 45 minuten verderop Groningen in. Uiteindelijk besluiten we om dit gaan doen. De meeste komen van ver en hebben zich ingesteld om smerig te worden.

Ik bel Theo Spijker en we spreken af om 15:00 in Noordpolderzijl bij Restaurant ’t Zielhoes. Iedereen stapt in de auto en gaat op weg. Het zijn allemaal 80 km wegen en opschieten zit er even niet in. Onderweg zie ik nog een dorpsfeest. Men is aan het ploegen met paarden. Niks machinerieĆ«n, nobele spierkracht van mens en dier.

Mijn routeplanner heeft problemen om Noordpolderzijl te vinden. Het wil me over “eigen weg” paden sturen. Een rond wit bord met rode rand negeer ik niet. Gert, die achter me rijdt, gaat voorop. Zijn navigatie weet het blijkbaar beter dan die van mij.

Om 15:15 zijn we allemaal compleet, de gids is er en de kosten voor vandaag zijn voldaan. Er sluiten nog twee andere wandelaars aan. En dan kunnen we (eindelijk) het Wad op. Theo vertelt de plaatselijke geschiedenis van het restaurant. Bob Dylan heeft in het restaurant gegeten. Theo laat onderweg nuttige planten zien (schorrenkruid, zeekraal, lamsoor en wier). Ook bij de schelpen op het Wad wordt stilgestaan: de oester en kokkels. Net als vorig jaar mag er geproefd worden. Net als vorig jaar bedank ik beleeft.

Waddenzee Slik gebied

We kunnen tot een grote vaargeul komen. Dan nog een stuk tegen de wind in. Hier krijgen we een paar minuten om het Wad op ons in te laten werken. Even stil zijn en de gedachten bij dit imposante landschap hebben. Dan komt er een bak aardbeien voor de dag om het contrast met de omgeving aan te geven. Ook dit weet ik nog van vorig jaar. Deze keer smaken de aardbeien weer heerlijk. Zeker gezien de locatie waar we het nuttigen.

Dan moeten we toch terug. Het water komt opzetten. Bij een stuk waar we net nog tot de knieƫn in het water kwamen, worden we nu tot het kruis nat. Vlak onder de kust splitst de groep zich op. De ene groep, waar ik bij zit, hebben weinig zin in een modderbad van kweldersloten. Opkomend waterDe andere groep gaat wel voor de prut en loopt met de gids mee. Ik volg de voetstappen van de heenweg en bereik zo het vaste land. De rest zie ik terug bij het haventje van Noordpolderzijl. En inderdaad sommigen zijn goed zwart geworden van de prut. Maar de glimlach om de mond geeft aan dat dit helemaal niet erg is. Gelukkig kan iedereen aan de andere kant van de dijk in de sloot zich weer redelijk schoonmaken.

Voordat ik ga poetsen en schrobben MOET ik de schoenen uit hebben. Op de helft van de tocht kreeg ik zere tenen. Niet gek want de schoenen zijn een maat te klein (mijn maat 47 is gewoonweg niet te koop als “weggooi” canvas sneaker). De sandalen voelen als een bevrijding. Dan snel de smurrie van de voeten spoelen en ik kan “schoon” aan de borrel. Dat hebben we wel verdiend. Stiekem is het al 19:00 uur geworden.

De groep splitst zich op. De helft gaat naar het Van der Valk Hotel Zuidbroek. De rest gaat naar andere hotels. Pieter gaat naar huis, die woont bijna om de hoek hier. Ik rij naar Hotel Zuidbroek, mijn slaapplek voor de nacht. Toch altijd nog een rit van 45 minuten. Rond Groningen wordt het spannend, maar dan is het simpel de A7 volgen. Het is inchecken, douchen en eten. Om 21:15 zitten we aan tafel en om 23:30 verlaten we die weer. De avond was net als de gehele dag erg gezellig. Iedereen heeft het naar het zin gehad.

Zoals ik onderweg tegen mijn collega Theo zei, “Hebben we in ieder geval voor volgend jaar weer een bestemming”. Want Schiermonnikoog wil ik te voet nog een keertje aan doen. Maar nu even niet. De voeten doen zeer, de rechter hiel werkt niet mee. Als aangeschoten wild loop ik terug naar de kamer. Tandenpoetsen, omkleden en naar bed. Het is al morgen.

Externe Links :

  • De gelopen route
  • De route in Endomondo
  • Wadlopen 2014 – de foto’s
  • YouTube filmpje van Eize
  • Varen naar Elburg

    Met Pa ga ik een uitstapje maken. Met De Veerman van Kampen gaan we een dagtocht maken. Vandaag gaan ze naar Elburg. Elburg is altijd wel leuk, met de boot er naartoe is een bijzondere ervaring. Haven van Elburg met De Veerman van Kampen De boot vertrekt om 10:30. We kiezen een mooi plekje uit. Alleen zijn we niet, er zijn genoeg groepjes en een grote groep, de PCOB uit Kampen. Pa herkent een aantal mensen, altijd leuk.

    De route gaat benedenstrooms door Het Kattegat. Dan varen we door De IJsseldelta en steken de uitmonding van de IJssel over naar het Vossemeer. Via de sluis bij Roggebot komen we op het Drontermeer terecht. Als we in de sluis zijn maakt een mevrouw aan boord een nare val. Ze houdt er een hoofdwond aan over. Ze vaart nog mee tot Elburg waar ze daar van de boot gaat.

    Elburg is toch een eindje varen. Roggebotsluis zorgde qua brugopening voor oponthoud, maar hier begon men met serveren van de lunch. Mooie tijdstip dat dit gebeurt het is inmiddels 12:00. Even na half twee zijn we in Elburg. We kunnen en mogen hier van boord om de stad te bekijken. Stadsfront Kampen Pa komt niet verder dan de rand van de haven en gaat daar op een bank in de zon zitten. Ik loop om de haven heen om te fotograferen. Dan ga ik via een ijscozaak terug naar Pa. Het is heerlijk weer en een ijsje is altijd goed.

    Om 15:15 vertrekken we weer richting Kampen. Roggebot wordt soepel gepasseerd. De sluis stond open aan onze kant. Het Kattegat wordt nu vermeden. We varen gelijk de IJssel op. Onderweg worden we door een Rijkswaterstaat vaartuig ingehaald. Hij heeft de snelheid er goed op staan. Na de Eilandbrug weer van het water gezien te hebben, de vele havens om Kampen voorbij gevaren te zijn komen we weer terug in onze mooie Hanzestad. In het voorbij gaan van de Koggewerf maak ik nog een mooie stadsfront foto. We zijn weer thuis. Pa en ik hebben zeker genoten vandaag.

    Previous Entries