Om zes uur ben ik klaarwakker. Ik probeer het nog wel te rekken maar de Zzzz’s komen niet terug. Ik krijg wel weer een geweldige idee, “als ik nu eens naar het strand ga?” Het strand is maar één kilometertje verderop. 
Ergo, na een beetje treuzelen, het was nog stikkedonker, loop ik om kwart over zeven het hotel uit. Goed ingepakt want het is erg fris, een graad of vier.
Ik loop stevig door om toch het morgenrood goed te zien. ‘t begint al een beetje licht te worden. Na een korte vlotte wandeling sta ik op het strand. Verbazingwekkend, ik ben alleen, en ‘t is nog wel zo’n mooie ochtend. Ik loop eerst naar de waterlijn. Hier fotograferen is geen succes. Het is zo donker dat de sluitertijd op seconden staan. Hou dat maar een perfect stil……. Dat gaat dus niet werken. Halverwege het strand staat een markeringspaal. Die gebruik ik als vaste basis. Het fotograferen gaat beter, maar lastig blijft het wel.
Ik blijf zo’n 40 minuten op het strand. Na een tijdje ben ik niet meer alleen. Een vrouw laat de hond uit. Een man heeft hetzelfde idee als ik en komt foto’s maken. Maar het echte morgenrood heeft hij gemist.
Met een prettig gevoel loop ik terug naar het hotel. Het is net acht uur geweest. 
Ik heb zo’n vermoeden dat Pa en Annie in de ontbijtzaal zitten en dat klopt ook nog. Verder is er niemand. Verbaasd kijken ze me aan als ik met jas en tas binnenkom zetten. Tja foto’s maken hè.
Na het eten effe een snelle douche en dan zo rond half tien uitchecken. Gelukkig hebben we gisteren het eiland op ons gemak bekeken, daarom rijden we nu maar direct naar de boot. We zijn niet eens de eerste. Ik zie andere mensen met papieren richting loket lopen, dat doe ik dan ook maar. Mijn aankomst wordt geregistreerd en ik krijg een groene kaart mee zodat ze kunnen zien dat ik aangemeld ben.
We staan midden op de boot geparkeerd. We hebben bijna een schoenlepel nodig bij het uitstappen. Links en rechts brede auto’s en weinig ruimte voor uitstappen. Maar met een beetje wringen gaat het wel. Pa en Annie duiken naar het benedendek. Ik ga eerst nog even naar boven om het vertrek vast te leggen. Dan ga ook ik naar beneden om een bakkie koffie te halen.
Voordat de meute terug naar de auto’s gaan, lopen wij al richting auto. 
Zonder toeschouwers wringen we ons weer naar binnen. Daarna is het een kwartiertje wachten voordat we aanleggen. Redelijk vlot rijden we de boot af. Daarna rijden we de heenweg in omgekeerde weg weer terug naar huis.
Even voor één uur zet ik de auto stil bij de Chinees. Even makkelijk warm eten scoren en dan vlug naar het huis van Pa om het op te peuzelen. Ik heb nog geen trek, maar het smaakt prima. Een mooi einde van een fraaie drie dagen Ameland.
